Principe #52 (Noord-Korea): De praktijk van het onderwijzen van kinderen

Alle kerkgebouwen in Noord-Korea zijn platgewalst, op enkele showkerken in de hoofdstad van Noord-Korea na. Christenen beoefenen hun geloof in het geheim en in voortdurend gevaar. Religieuze gevangenen zijn vaak onderworpen aan een ruwere behandeling en aan hen worden de meest gevaarlijke taken gegeven, allemaal om hen te dwingen hun geloof te verloochenen. Wanneer zij dit weigeren, worden zij vaak doodgemarteld. Hun kinderen worden eveneens veroordeeld tot zware arbeid en de hongerdood.

Wanneer een christen in Noord-Korea wordt betrapt met een Bijbel, kan diegene worden geëxecuteerd. Het tast daarnaast ook de kinderen aan. Degenen die betrapt worden terwijl zij God aanbidden, zullen met hun hele familie gevangen genomen, geslagen, uitgehongerd en vervolgens de dood ingewerkt worden. Kinderen wordt hetzelfde aangedaan als de volwassenen.

Een getuige zei: “Als christen geven we niet alleen ons eigen leven. Het is ook het leven van onze kinderen. We moeten aanzien dat onze kinderen lijden of zij moeten toekijken en sterven wanneer wij geëxecuteerd worden.”

Wanneer een christelijk kind opgroeit in een Noord-Koreaans huis, betekent dit dat hij klaargemaakt wordt voor de uiterste test. Kinderen leren op school om Kim Il Sung als god te vereren. Zij worden vanaf de kleuterschool gehersenspoeld om in een bedrieglijke god te geloven, maar zij leren over de ware God door het zien en horen van hun ouders. Zij leren van de samenkomsten in hun huizen en van hun ouders dat onze hemelse Vader de ware God is en dat Jezus de Christus is Die hen eeuwig leven geeft. Sommige christelijke organisaties melden dat de meeste christelijke families hun kinderen buiten de samenkomsten houden vanwege de angst dat zij in hun onschuld de aanbidding die thuis plaatsvindt, openbaar maken. Echter, wij geloven dat de levens van de ouders de kinderen onderwijzen.

In niet-vervolgde landen hebben wij ervoor gekozen om onze kinderen niet zelf te onderwijzen omdat wij daar geen tijd voor zouden hebben. Zelfs op zondagen kiezen we ervoor om hen naar de zondagschool te sturen. Met deze zondagschool bedoelen we het concept waarbij de kinderen afgescheiden worden van de ouders tijdens de kerkdienst. Zo’n praktijk kan niet alleen de groei van de kinderen in de Heere belemmeren, maar het laat hen ook niet toe om het levende geloof van de volwassenen te zien. 

De eerste gemeente in Handelingen had geen afgescheiden samenkomsten voor kinderen, maar had hen juist in de dienst. Om een kind een bijbeltekst te laten delen of een kort gebed te laten bidden, kan een opbouwend gebruik zijn voor de kinderen zelf, maar ook voor de volwassenen. De gemeenten in landen waar vervolging is, hebben zelfs niet eens de vrijheid om gescheiden samenkomsten voor kinderen te hebben met kleurpotloden en andere activiteiten om hen te vermaken. Laat de kinderen getuigen zijn van de werking van Gods Geest wanneer de gemeente samenkomt, onderwijst en aanbidt.

In de Bijbel zijn er gelegenheden waarbij jonge vrouwen onderwezen worden door oudere vrouwen,  maar op geen enkele plaats vinden wij het gebruik dat kinderen onderwezen worden door oudere kinderen. De voornaamste onderwijsplaats voor kinderen is het huis van gelovigen. Dit betekent op zijn minst een ontmoeting van de gemeente waar gelovigen gericht op Jezus Christus samenzijn om als families te bidden, te aanbidden en het Woord van God te lezen. 

Hier zijn enkele passages vanuit de Schrift die spreken van deze verantwoordelijkheid van het gezin om de kinderen te oefenen en te disciplineren in de wegen van de Heere: 

“Oefen de jongeman overeenkomstig zijn levensweg, ook als hij oud geworden is, zal hij daarvan niet afwijken.” 

“Deze woorden, die ik u heden gebied, moeten in uw hart zijn. U moet ze uw kinderen inprenten en erover spreken, als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat.” 

“Mijn zoon, neem het gebod van je vader in acht en veronachtzaam het onderricht van je moeder niet. Bind ze voortdurend op je hart, hang ze om je hals.” 

“En verder hadden wij onze aardse vaders als opvoeders, en wij hadden ontzag voor hen. Zullen wij ons dan niet veel meer onderwerpen aan de Vader van de geesten, en leven?” 

In landen waar geen vervolging is en vooral in rijke naties, is de familie-eenheid afgebroken. In de meeste huizen werken beide ouders om hun status van weelde hoog te houden. Hierdoor hebben ze geen tijd over om hun kinderen te onderwijzen. God zoekt een godvruchtig nageslacht.  Echter, deze kinderen groeien nu op als een goddeloze generatie. We oogsten wat wij gezaaid hebben. In het boek Hosea staat: “Mijn volk is uitgeroeid, omdat het zonder kennis is. Omdat ú de kennis verworpen hebt, heb Ik u verworpen om als priester voor Mij te dienen. Omdat u de wet van uw God hebt vergeten, zal Ik ook uw kinderen vergeten.” 

Moge God ons genadig zijn. God toont altijd barmhartigheid waar wij ons oprecht bekeren en ons omkeren. Ouders, wanneer u zich bekeert, zal God u helpen.

“Hij zal het hart van de vaders tot de kinderen terugbrengen, en het hart van de kinderen tot hun vaders, opdat Ik niet zal komen en de aarde met de ban zal slaan.” 

 

Statistieken


1602preken
131compilaties
108artikelen